Subtitles brought to you by The Go Go Alien and Hallyu Star Team @ Viki
โดมินจุน
คุณโดมินจุน
♫ ถ้าเพียงเธอจะยอม ♫
คุณโดมินจุน
♫ ถ้าเพียงฉันจะได้พบเธออีกครั้ง ♫
โดมินจุน
♫ ความทรงจำเรื่องราวในอดีตของฉัน ♫
คุณตะโกนเรียกผมแบบนั้นทำไม
♫ ฉันเรียกเธอด้วยความปวดร้าว ♫
คุณไปไหนมา
ผมรู้สึกอึดอัดก็เลยออกไปเดินเล่นน่ะ
คุณทำฉันตกใจแทบแย่ ♫ เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ♫
ฉันคิดว่าคุณไปแล้วเสียอีก
ผมจะไปที่ไหนได้
ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าคุณกำลังจะจากฉันไปทุกเมื่อ ♫ เธอคือพรหมลิขิตของฉัน ♫
ผมไม่ไปหรอก
ผมจะไม่จากคุณไป ♫ คือเธอ ♫
ผมจะอยู่ที่นี่ ♫ เธอเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน ♫
คุณว่ายังไงนะ
ผมบอกว่าผมจะไม่ไปไหน ♫ ยามที่ฉันมองเธอ ♫
ไม่ว่าจะอีกหนึ่งเดือนหรืออีกสองเดือนก็ตาม ♫ ฉันร้องเรียกเธอ ♫
เพราะฉะนั้น ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ♫ อยู่เงียบๆ ♫
ถ้าคุณไม่กลับไป ♫ คือเธอเท่านั้น ที่รัก ♫
จะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ
♫ คือเธอ ♫
ไม่เป็นไร ♫ คือเธอ ♫
จริงหรือเปล่า... ♫ เท่านั้น ยอดรัก ♫
ที่ว่าไม่เป็นไร ♫ คือเธอ ♫
♫ เธอคือความสุขทั้งหมดของฉัน ♫
♫ เธอคือคนที่ฉันจะรักตลอดไป ♫
มีอะไรเหรอ
- ไปกันเถอะ - ไปไหน
ไปในที่ๆมีกำแพงล้อมรอบ และมีหลังคาปิดด้านบน
ที่ๆมืด ไม่มีใครมองเห็น
ที่ๆมีแต่คุณกับผมเท่านั้น
อะไรนะ
คุณได้ยินทุกอย่างที่ฉันพูดกับยูนแจหมดเลยเหรอ
ถ้านายจะพาแขกมา ก็น่าจะบอกฉันก่อนสิ
ถ้าผมบอกพี่ก่อน
ผมคิดว่าพี่ก็คงจะไม่ยอมมา
ไม่ได้พบกันนานเลยนะ
7 ปีแล้วสินะ
7 ปีแล้ว ที่คุณขังฉันเอาไว้
ว่ายังไงนะ
7 ปีที่ผ่านมานี้ คุณยางมินจู
... ถูกขังให้อยู่ในโรงพยาบาลจิตเวชที่ยองซานครับ
อ้อ อย่างนั้นหรือ
แล้วก็ คุณอีแจคยองครับ . . .
คุณถูกพามาที่นี่ในวันนี้ ในฐานะผู้ต้องสงสัย ที่กักขังคุณยางมินจูไว้โดยที่เธอไม่ได้สมัครใจ
ผมน่ะหรือ
ผมจะทำเรื่องแบบนั้นไปทำไม
พวกคุณไม่คิดบ้างหรือว่าพวกคุณมาที่นี่ โดยฟังความเพียงข้างเดียว
นี่ยังไม่ต้องพูดถึง
ว่านั่นเป็นคำพูดของคนที่มีจิตไม่ปกติ
ฉันไม่ได้เป็นอะไร ฉันไม่ได้เป็นบ้า
ผม...
คิดว่าคุณไปเรียนต่อเมืองนอก มีชีวิตสุขสบายแล้วเสียอีก
ก็เห็นคุณบอกว่าจะไป ผมก็ส่งคุณไปแล้วไง
นายคงจะแปลกใจมากใช่ไหม ฮวีคยอง
แต่ฉันคิดว่านายเข้าใจผิด
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับฉัน
พี่ บอกความจริงมาเถอะ
ความจริงอะไร
โอ ทำยังไงดีล่ะ ผมมีนัดอื่นเสียด้วยสิ
ถ้าคุณต้องการสอบสวนเรื่องอะไร ผมก็จะพยายาม ก็ติดต่อทนายผมไปก็แล้วกันนะครับ
- แกทำบ้าอะไรของแก - พี่ไม่มีอะไรจะพูดจริงๆหรือครับ
- เรื่องอะไร -เรื่องพี่สะใภ้ กับฮันยูรา
แล้วก็
เรื่องพี่ใหญ่
นาย...
เป็นบ้าไปแล้วหรือ
ทำไมฉันถึงต้องมีอะไรจะพูดเรื่องคนพวกนี้ด้วย
นี่เป็นครั้งสุดท้าย
ก่อนที่ผมจะยอมแพ้เรื่องพี่
นี่เป็นโอกาสสุดท้าย
- อะไรนะ -สำหรับพี่ที่ผมรัก
และนับถือ
ผมอยากจะให้โอกาสพี่ โอกาสสุดท้ายเพื่อพี่ชายของผม
ถึงแม้ว่าจะต้องบังคับใจตัวเอง ผมก็อยากจะเข้าใจพี่
แต่ตอนนี้ผมยอมแพ้ . . .
. . . เรื่องพี่แล้ว
แล้วก็
ผม
จะเลิกเรียกพี่
ว่าพี่
ตอนนี้คุณไม่ใช่...
พี่ชายของผมอีกต่อไป
นี่...มีห้องเดียวเหรอ
ใครบอก ห้องข้างๆก็มีนี่
ก็เห็นคุณบอกว่าห้องนั้นเครื่องทำความร้อน มันไม่ค่อยดีนี่ ถ้าหนาวฉันนอนไม่หลับนะ
งั้นผม.. ผมไปนอนห้องนั้นก็ได้
จะไปทำไมล่ะ ก็มันช่วยไม่ได้นี่
สถานการณ์แบบนี้ มันไม่มีทางเลือกอื่น
นอนที่นี่ก็ได้
มันช่วยไม่ได้ตรงไหน...
แต่ขอเตือนเอาไว้ก่อนนะ
ห้ามจูบเด็ดขาด
ไม่ได้จริงๆ นะ
ถึงฉันจะฝันอยากเป็น "นางฟ้าใจดี (ไนติงเกล)" แต่แบบนี้มันก็แอบเหนื่อยนะ
พูดอะไรเรื่อยเปื่อย ถึงยังไง ผมก็ไม่ได้จะทำอะไรอย่างนั้นอยู่แล้ว
คุณรับรองไม่ได้หรอกว่าในอนาคตจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
นี่ไม่ใช่การรับรอง ผมแค่จะบอกว่า ยังไงผมก็จะไม่ทำอยู่แล้ว
ผมไม่มีความตั้งใจจะทำอะไรแบบนั้น
งั้นเหรอ
งั้นฉันนอนเตียงเดียวกับคุณ อย่างสบายใจได้ใช่ไหม
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
หน้าผมทำไมเหรอ
ทำไมหน้าคุณแดง
ผมน่ะหรือ
- แล้วทำไมหูก็แดง - อะไรนะ
- ก็ผมร้อน - คุณร้อนหรือ
ฉันไม่เห็นร้อนเลย
งั้นก็ได้ เอาเป็นว่าเป็นเพราะคุณร้อน
- งั้นฉันนอนก่อนนะ - หือ
คุณจะไม่นอนเหรอ
นอนสิ
ตอนนั้นน่ะ มันไม่ใช่ความฝันใช่ไหม
ตอนที่อยู่บนเรือสำราญ แล้วคุณก็ให้ฉันหนุนแขนคุณนอนน่ะ
ไม่รู้สิ
ฉันพูดถูกใช่ไหม คุณจูบฉันด้วย
คุณนั่นแหละที่จูบผม
จะยังไงก็เถอะ เราจูบกันครั้งแรกในคืนนั้น
ง่วงจังเลย
ปิดไฟสิ
เป็นมนุษย์ต่างดาวนี่ดีจริงๆ
ลุกหน่อย
อะไรกันน่ะ คุณใช้พลังคุณปิดไม่ได้หรือ
ช่วงนี้ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะ
อ๋อเหรอ งั้นก็กลับมานี่ได้แล้ว
คุณนี่เหลือเกินจริงๆ ผู้หญิงอะไร ทั้งกล้าทั้งตรง
อย่าเที่ยวไปทำแบบนี้ที่ไหนเชียวนะ
ทำอีกทีสิ
อะไร
ก็ที่คุณเพิ่งทำน่ะ
ผมทำอะไร เป็นผู้หญิงประสาอะไร ทำตัวน่าไม่อาย...
อย่างนั้นแหละ น่ารักจัง
ไหนลองทำใหม่สิ
-เดี๋ยวเถอะ... -เดี๋ยวเถอะ
ทำอีกทีสิ
คุณก็ทำสิ คุณน่ะ. . .
โอเค โอเค ไม่พูดแล้วๆ
ผู้หญิงอะไร...
เขาไปไหนของเขานะ โทรศัพท์ก็ไม่รับ
ถึงแม้เวลาจะผ่านไปนับครั้งไม่ถ้วน
แต่เวลาจริงๆที่ผมเหลือให้กับตัวเอง กลับมีไม่มากนัก
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
ว่าระยะเวลาไม่ใช่สิ่งสำคัญ
แต่สิ่งสำคัญคือจะใช้เวลานั้นอยู่กับใครมากกว่า
จากนี้ไป ผมจะใช้เวลาอยู่ร่วมกันกับเธอ
ผมจะอยู่ที่นี่
กรุณาอย่าลบเครดิตชื่อผู้แปลและ thaisubs.com กรุณาอย่านำซับไทยเราไปอ้างอิง ดัดแปลง แก้ไข เพื่อแปลในนามของตัวเองใหม่ และส่งงานที่อื่น
ฟรี Softsub แปลไทยแจกฟรีโดย UnderTable, Del2ica, uemsook www.thaisubs.com 20 กุมภาพันธ์ 2014 23.40 น.
You Who Came From The Stars ตอนที่ 18
ตื่นได้แล้ว จะได้กินข้าวเช้ากัน
ทำให้ฉันลอยหน่อยสิ
อะไรนะ
ฉันหมายความว่า
ลองยกตัวฉันเหมือนอย่างที่ คุณเคยทำก่อนหน้านี้ไง
พอลืมตาขึ้นมา ฉันจะได้ไปยืนอยู่ ตรงหน้าอ่างล้างหน้าพอดี
เลิกเล่นแล้วลุกขึ้นมาได้แล้ว
ตอนนั้นฉันตกใจแล้วก็สงสัยมาก ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
แต่พอนึกย้อนถึงตอนนั้นอีกที มันน่าทึ่งแล้วก็สนุกมากเลย
ทำให้ฉันอีกครั้งได้ไหม
คุณทำไม่ได้หรือ
ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ . . .
งั้น ทำอีกครั้งนะ
คุณทำอยู่หรือเปล่า
คุณหนักเท่าไรเนี่ย
เกี่ยวด้วยเหรอ คราวก่อนคุณก็ทำได้นี่
ได้แล้ว ได้แล้ว
แค่นี้เองเหรอ
คุณทำมากกว่านี้ไม่ได้เหรอ
ดูหน้าคุณแล้ว ท่าทางจะไม่ได้สินะ
เป็นเพราะผมเพิ่งตื่นนอนน่ะ
ก็ได้
ฉันก็ไม่ควรขอเลย
ฉันลุกเองก็ได้
ไม่ต้องห่วง
คุณไปนั่งเถอะ เดี๋ยวผมยกไปให้
ไม่มีอะไรให้ฉันช่วยเลยเหรอ
เสร็จหมดแล้ว
ไม่ใช่เรื่องนั้น
เรื่องที่คุณใช้พลังไม่ได้น่ะ
มัน..ก็ใช้การได้อยู่
แต่มันอยู่ได้ไม่นานแล้วก็ดูเหมือน ว่ามันจะยากสำหรับคุณ
ลองกินยาดูไหม คุณคิดว่ายาที่ทำจากเขากวาง จะเข้ากับร่างกายของคุณได้หรือเปล่า
เดี๋ยวนะ ถ้าเป็นโสมดีกว่าไหม
ผมบอกคุณแล้วไง ว่าตอนนั้นผมเพิ่งตื่นนอน
แล้วเมื่อวานนี้ ผมก็เหนื่อย...
แต่เมื่อวานเราไม่ได้ทำอะไรเลยนะ คุณจะเหนื่อยได้ยังไง
แค่ปิดไฟยังทำไม่ได้เลย
ต่อไปในอนาคต คุณอาจจะมีเรื่อง ทำให้ต้องใช้พลังของคุณอีกก็ได้
แล้วเราจะทำอย่างไรดี
คุยกันแบบนี้ ผมอึดอัดนะ
อย่านะ อย่าให้มันทำให้คุณไม่สบายใจเลยนะ
ก็ต้องมีบ้างแหละที่เดี๋ยวทำได้ เดี๋ยวทำไม่ได้
นี่ต้องเป็นเพราะคุณกำลังกังวลอยู่แน่ๆ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
อย่ารู้สึกแย่ไปเลยนะ โดมินจุน สู้ๆ
สดชื่นหน่อย
อย่า
ผมบอกว่าอย่าไงล่ะ
อย่าสิ
มันต้องได้ผลสิ
มันจะใช้การต่อไม่ได้ หรือว่า...
ฉันอยากรู้นี่ ก็มันน่าสนุกดี ฉันอยากให้มันใช้การได้ต่อไปนะ
นี่ ชอนซองอี แก...
เมื่อคืนไปอยู่ไหนมา ถึงเพิ่งกลับเอาเดี๋ยวนี้...
อ๋อ เรื่องนั้น...มีถ่ายหนังค่ะ...
แกคิดว่าแกกำลังโกหกใครอยู่
ฉันเช็คตารางถ่ายหนังแกหมดแล้ว ไม่เห็นมีฉากที่แกต้องเล่นเลย
ผู้จัดการโด ตอบฉันมา
คุณก็รู้ตารางงานเขาใช่ไหม
ไม่มีทาง...เธอสองคน เมื่อคืนนี้...
เธอสองคน...เพิ่งกลับมาจากไปเที่ยว หรืออะไรสักอย่างใช่ไหม
คุณแม่ครับ คือว่า...
พูดกับหนูสิ พูดกับหนู
หนูเป็นคนบังคับให้เขาไปกับหนูเอง
มันสำคัญด้วยเหรอว่า "ใคร" เป็นคนเริ่ม
การ "ไป" สิ ที่สำคัญ มันสำคัญก็ตรงที่แกไปนี่แหละ
ฉันไม่รู้หรอกนะว่านี่เป็นเพราะเธอเคยไปเรียนที่ ฮาวาร์ดมาหรือเปล่า จึงได้รับเอาวัฒนธรรมอเมริกันมา
แต่ฉันไม่ได้เลี้ยงลูกสาวฉันมาแบบนั้น
กล้าดียังไงพาลูกสาวฉันไปเที่ยวค้างคืน
ขอโทษครับ
ขอโทษหรือ ทำไมต้องขอโทษ
ชอนซองอี ตอบฉันมาสิ
มินจุนของฉันใช้กำลังฉุดลากเธอไปหรือเปล่า
เปล่าค่ะ ฉ้นเป็นคนรบเร้าให้เขาไปเองค่ะ
เห็นไหมตครับ
งั้นผู้จัดการโด ตอบฉันมา
คุณจะแต่งงานกับซองอีของฉันไหม
-หมายความว่ายังไง... -อะไรนะ
เอ๊ะ สงสัยจริงว่าทำไมตอบไม่ได้
เธอคงไม่ได้ไปเที่ยวกัน โดยไม่นึกถึง เรื่องการให้เกียรติกันหรอกใช่ไหม
ต่อไป ได้โปรดดูแลลูกชายคุณให้ดีด้วยนะ
ถ้าไม่ได้วางแผนอนาคตไว้ ฉันคิดว่า แบบนี้มันก็คงไม่เหมาะเท่าไรนัก
ผมดูแลลูกชายผมไม่ดีตรงไหน
ก่อนจะมาคบกับชอนซองอี พ่อคนนี้ไม่เคยคบผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลย
แม่ชอนซองอีคนนั้นสิ ที่มายั่วยวน ลูกชายผู้ใสซื่อบริสุทธิ์ของผม...
เขาถึงได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำมาก่อน
อะไรนะ ซองอีของฉันเนี่ยนะ ยั่วยวนลูกชายคุณ
นี่ แกเป็นฝ่ายยั่วยวนเขาเหรอ
เอ่อ ค่ะ คิดว่าเคยค่ะ
ไม่ใช่หรอกครับ
ตามสุภาษิต "โก จัน นัม เมียง" ได้กล่าวไว้ไม่ใช่หรือว่า ตบมือข้างเดียวไม่ดัง
เช่นนั้น นี่ไม่ใช่ความผิดของใครเพียงฝ่ายเดียว ยิ่งไปกว่านั้น
ผมเข้าใจหัวอกคนเป็นแม่ที่กล่าวโทษผม ซึ่งเป็นผู้ชายที่เกี่ยวข้องในความสัมพันธ์ครั้งนี้
กระผมขออภัยขอรับ (ใชภาษาโบราณ)
คุณว่า...ลูกคุณอายุเท่าไรนะ
งั้นนายก็ตัดสินใจแล้วว่าจะไม่กลับไปหรือ
ใช่
ฉันไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไรแล้ว
แล้วเราจะทำอะไรได้
ถึงแม้ว่านี่อาจจะทำให้นายต้องตาย นายก็ยังอยากจะอยู่ที่นี่
แต่มาคิดดูแล้ว มีใครที่ไหนที่ไม่ตายบ้าง
ก็เหมือนกันทั้งนั้น
จากนี้ไปฉันจะยอมรับมัน
ว่าแต่ ร่างกายของนายยังไม่มีอะไรผิดปกติใช่ไหม
เรื่องนั้น...
อะไรหรือ
ช่างเถอะ ฉันสบายดี
หรือว่ามัน..จะไกลไป
หรือว่าจะหนักไป
โดมินจุน
ได้ยินฉันไหม
ได้ยินที่ฉันพูดไหม
คุณต้องได้ยินสิ
คุณรู้อะไรไหม...
ทำไมฉันถึงอยากพบคุณอีก ทั้งๆที่เราเพิ่งจากกันได้ไม่นานเอง
คุณหายตัวมาหาฉันได้ไหม
ได้ไหม ได้ไหม โดมินจุน
ทำไมคุณไม่ตอบฉันล่ะ คุณกำลังแกล้งฉันเล่นใช่ไหม
ทำไมคุณไม่ตอบล่ะ
อย่านะ อย่า อย่าทำอย่างนั้นน้า
พอฉันคิดว่าตอนนี้คุณกำลังฟังที่ฉันพูดอยู่
คุณรู้ไหมว่าใจฉันเต้นแรงแค่ไหน
ว่าไงล่ะ คุณจะไม่มาเหรอ ฉันรออยู่นะ
โอเค ผมจะไปเดี๋ยวนี้
จรีงหรือ มาเร็วๆนะ
คุณมัวทำอะไรอยู่ ทำไมยังไม่มาอีกล่ะ ฉันรออยู่นะ
รอแป๊บเดียว
ก็ได้
ชอนซองอี
ฮัลโหล
อะไรกันน่ะ นี่คุณจะไม่มาหรือ
อ้อ
ผมคิดว่าผมคงไปไม่ได้แล้ว
ทำไมล่ะ
หรือว่าคุณหายตัวไม่ได้
ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ แต่..
แต่ตอนนี้มันไม่ค่อยสะดวกน่ะ
ที่รักๆ ทำไมคุณเป็นอย่างนี้
ไอ้บ้านี่ ไอ้บ้า
แกรู้ไหมว่าแกทำอะไรลงไป
นี่แกทำไปทั้งๆที่รู้ดีน่ะหรือ
คุณพ่อครับ
พี่เขาขังพี่สะใภ้เอาไว้
ตั้ง 7 ปีนะครับ
พี่สะใภ้หรือ
ใครเป็นพี่สะใภ้แก
ยัยนั่นก็แค่ของเล่นที่ฉันให้พี่แกก็เท่านั้น
แต่เห็นพี่แกชอบเขานัก ฉันเลยยอมให้มันมาอยู่ในบ้านด้วย
นี่ก็คงเป็นเพราะยัยบ้านั่น...
ทำอะไรที่ทำให้พี่แกอารมณ์เสีย
เลยเป็นการบังคับให้เขาทำเรื่องแบบนั้น
เรื่องแค่นี้ ถึงกับต้องให้สำนักงาน อัยการเรียกตัวพี่ชายแกมาเลยหรือไง
แกไม่รู้หรือว่าพี่แกเป็นคนยังไง
ที่ผมทำไปก็เพราะอยากรู้ว่าพี่เขาเป็นคนยังไง
เขาเป็นคนยังไง เคยทำอะไรมาบ้าง
ไม่ใช่ใครอื่น...แต่ผมเองนี่แหละ
ที่ต้องรู้ให้ได้
ออกไป
ฉันไม่มีลูกชายคนอื่นอีก นอกจากแจคยอง
สิทธิพิเศษทั้งหมดที่แกได้รับ ในฐานะที่เป็นลูกชายของฉัน...
ไม่มีอีกแล้ว...นับจากวันนี้ไป ออกไปได้แล้ว
ออกไป ออกไป
ออกไป
คำตอบสำหรับคำถามที่ถามมาทั้งหมด
ผมในฐานะทนายของคุณอีแจคยอง จะเป็นผู้ตอบคำถามเองครับ
การเข้าร่วมของทนายจะได้รับอนุญาตก็ต่อเมื่อ ไม่เป็นอุปสรรคต่อการสอบสวนนะครับ
อย่างไรก็ตาม . . .
คุณอีแจคยองมาที่นี่ในฐานะพยาน
พยานเหรอ
เดี๋ยวก่อนนะครับ
ผู้เคราะห์ร้ายที่ถูกกักขังหน่วงเหนี่ยว อย่างผิดกฏหมายมาตลอด 7 ปีที่ผ่านมา
ให้การว่าคุณอีแจคยองเป็นผู้ต้องสงสัย อันดับที่หนึ่งในคดีนี้
นี่เป็นบันทึกการรักษาของคุณยางมินจู จากโรงพยาบาลจิตเวชครับ
บันทึกนี้เป็นบันทึกการรักษาอาการทางจิต ของเธอ ตั้งแต่ปี 2002 ถึงปี 2004
ดูเหมือนว่าจะเป็นช่วงเวลาที่คุณยางมินจู และคุณอีแจคยองแต่งงานอยู่ด้วยกันแล้ว
การเชื่อในคำพูดของคนที่อยู่สภาวะแบบนี้ ไม่น่าจะสมเหตุสมผลนะครับ
นี่เป็นรายงานของเมื่อ 10 ปีก่อน
แต่นี่เป็นคำวินิจฉัยจากจิตแพทย์ ของคุณยางมินจูเมื่อวานนี้
"ถึงแม้จะมีความเครียดอยู่ในระดับสูง ซึ่งเป็นผล จากการผ่านเหตุการณ์ร้ายแรงมา แต่สภาพร่างกาย และจิตใจของเธอก็ไม่ได้แย่ลงมากนัก"
"และแสดงให้เห็นว่าอาการทาง ร่างกายและทางจิตของเธอ เป็นปกติดี"
"และมีสติสัมปชัญญะดีพอ ที่จะให้การอย่างถูกต้องได้"
เข้าใจแล้วใช่ไหมครับ
คุณอีแจคยอง รับทราบใช่ไหมครับ
จากหลักฐานคำให้การของคุณยางมินจู
สำหรับเหตุการณ์เมื่อ 7 ปีก่อน
เธอถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลและถูกกักขัง ตามแผนการของคุณอีแจคยอง
คุณจะยอมรับไหมครับ
ไม่ครับ
การที่โรงพยาบาลกักตัวเธอไว้นานขนาดนั้น
ก็น่าจะเป็นปัญหาระหว่างภรรยาเก่าของผม กับทางโรงพยาบาล
เรามีคำตอบสำหรับ ข้อโต้แย้งนั้นพร้อมแล้วครับ
นี่เป็นบันทึกการใช้โทรศัพท์ส่วนตัวของคุณ
ที่เป็นสายของคุณยางมินจู ที่โทรจากโรงพยาบาลฮานึล
คุณจะอธิบายเรื่องนี้อย่างไรครับ
ผมยอมรับว่าผมเคยรับสายเบอร์ โทรศัพท์แปลกๆ เป็นปกติ
แต่ผมคิดว่าเป็นแค่โทรศัพท์โรคจิต
ผมไม่เคยนึกเอะใจเลยว่า
เป็นสายของภรรยาเก่าผม จากโรงพยาบาลจิตเวช
ผมทำอะไรผิดเหรอครับ
คุณอีแจคยอง, คุณ...
วางแผนร่วมกับผู้อำนวยการโรงพยาบาล เพื่อเก็บตัวคุณยางมินจูไว้
แต่คุณไม่มีหลักฐานที่เป็นรูปธรรม ที่จะพิสูจน์ข้อกล่าวหานั้น
มีเพียงแค่หลักฐานคำให้การ ของผู้เคราะห์ร้ายเท่านั้น
ที่กล่าวหาคุณอีแจคยองว่าเป็น ผู้ต้องสงสัยอันดับที่หนึ่ง
ซึ่งนั่นก็ยังไม่แน่ชัด
เนื่องจากตอนนี้ เรื่องราวของคุณอีแจคยอง และคุณยางมินจูนั้นขัดแย้งกัน
จากนี้ไป เราจำเป็นต้องดำเนินการซักค้านพยาน
คุณยินยอมไหมครับ
ยินยอมครับ
แต่...
ภรรยาเก่าของผม...
เธออยู่ที่ไหนหรือครับ
ผมบอกไม่ได้ครับ
เขาพาคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้า เข้ามาในบ้านได้ยังไงกัน
แล้วเราจะตกอยู่ในอันตรายหรือเปล่า
แม่..พี่เขาใช่คนที่เราไม่รู้จักซะที่ไหนล่ะคะ ก็ภรรยาของพี่แจคยองไงคะ
แม่ก็ไปงานเลี้ยงแต่งงานด้วย
เขาบอกเองนี่ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เคย รักษาตัวในโรงพยาบาลจิตเวชมาก่อน
เธอเป็นพยานในคดีของพี่ค่ะ
แม่ก็ได้ยินแล้วนี่คะ ว่าพี่เขาถูกกักขังอย่างไม่ยุติธรรม
พอมีอะไรที่เกี่ยวกับฮวีคยองแล้ว...
นี่
ทำไมถึงกลับมาช้าแบบนี้ล่ะ
พี่มาแกรอเป็นชั่วโมงแล้วนะ
พรุ่งนี้เป็นวันสำเร็จการศึกษาของซองอีแล้ว
ผมต้องไปเตรียมดอกไม้ให้เธอน่ะครับ
แกก็จบด้วยไม่ใช่เรอะ
แล้วไงล่ะครับ งานสำเร็จการศึกษา ของแฟนผมสำคัญกว่านะ
จริงๆ เลยน้า
อ่ะนี่
ของขวัญวันสำเร็จการศึกษา
อะไรเหรอครับ
ปากกาลูกลื่นเหรอ
ไม่ใช่แค่ปากกาหรอกนะ
แต่เป็นปากกาที่บันทึกเสียงได้ด้วย แบบนี้
ฮวีคยอง ยินดีด้วยนะ เจ้าน้องชาย
ว้าว
พี่เอาไว้เก็บเป็นบันทึกประจำวันน่ะ
ถ้านายใช้บันทึกสิ่งที่นายคิด ปากกานี่จะช่วยนายได้เยอะเลย
ให้ตายสิ...ไอ้เด็กบ้า
เรียนก็จบแล้ว
โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแล้ว
พรุ่งนี้พี่จะมางานผมใช่ไหม
นายนี่ถามอะไรไม่เข้าท่าเลย
ฮวีคยอง ยินดีด้วยนะ เจ้าน้องชาย
คุณอยู่ที่ไหนน่ะ
ทำไมเหรอ
ก็...มากินอาหารเช้าด้วยกันไหม...
ทำไงดีล่ะ
ฉันออกมาข้างนอกแล้ว พอดีมีธุระด่วนน่ะ
ถ้ามีธุระด่วน ก็น่าจะบอกผมสิ
คุณไปคนเดียวเหรอ
ฉันมากับเพื่อนน่ะ
เพื่อน ใครน่ะ อีฮวีคยองเหรอ
เปล่า อีกคนน่ะ
ไว้ค่อยคุยกันนะ
ก็ได้
ถึงบ้านแล้วโทรหาผมนะ
นี่มันอะไรน่ะ
เป็นคนบอกให้เราแสดงให้ดูเองแท้ๆ
เธอคิดว่าไง ความรู้สึกมันต่าง จากที่ฉันคาดไว้เลย
แต่เธอตกลงกับเขาเรียบร้อยหรือยังน่ะ
จากที่เห็น ฉันว่าเขาคงยังไม่ได้คิด ถึงขั้นแต่งงานกับเธอหรอก
แต่เธอน่ะฝันหวานไปไหนต่อไหนแล้ว
ก็เหมือนกับว่าตกลงแล้วนั่นแหละ
เหมือนกันยังไง
ก็...เขาตั้งใจจะไปที่ไหนสักแห่งที่ไกลมาก แต่เขาก็ล้มเลิกที่จะไปเพราะฉันไง
ที่ไหนล่ะ
เธอไม่ต้องรู้ทุกเรื่องหรอกน่า
แต่ดีแล้วเหรอที่เขาไม่ไปอ่ะ
เขาก็ว่าไม่เป็นไรนี่
ฉันหมายถึง มองในด้านเขา เขาก็คง ต้องมีเหตุผลที่ต้องจากไปไม่ใช่เหรอ
แต่เธอคงไปเกาะแข้งเกาะขาเขา
แล้วก็ครวญคราง "ไม่ไปไม่ได้เหรอ" ไม่ก็ "ถ้าจะไป ก็ไม่ต้องมาเจอกัน"
คงไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอกใช่ไหม
คุณจะไม่กลับมาใช่ไหม จะไม่กลับมาแล้วใช่ไหม
ถ้าคุณไม่ไป แล้วจะเป็นยังไง ฉันถามว่า...ถ้าคุณไม่ไปจะเกิดอะไรขึ้น
คุณ...จะอยู่ด้วยกันกับฉันที่นี่ไม่ได้เหรอ
ก็ไม่ถึงขั้นนั้นหรอก
ทำอยู่แล้วเธอน่ะ
ให้แน่ใจจริงๆเถอะ ว่าถ้าเขาไม่ได้ไป แล้วจะไม่มี ผลกระทบหรืออะไรก็แล้วกัน
แล้วแค่เพื่อให้เธอมีความสุข แต่ผู้ชายคนนั้นที่กำลัง จะมีอนาคตที่สดใส อาจจะต้องมีชีวิตที่ยุ่งเหยิงก็ได้
แล้วถ้าเธออยากจะสวมชุดแต่งงานแบบนี้ ก็ไปตกลงกับผู้ชายคนนั้นก่อนเถอะ
ก่อนที่จะทำอะไรแบบนี้ อย่างน้อยก็น่าจะให้เขา บอกใบ้อะไรบางอย่างว่าจะแต่งงานด้วยก่อนสิ
ฉันก็เคยรู้สึกแบบนี้นะ แต่นี่เธอดูเหมือน ว่าเธอไม่เหลือศักดิ์ศรีในตัวเองเลย
พี่ครับ ผมมีเรื่องจะคุยกับพี่
เข้ามาสิ
ผมจะไม่อ้อมค้อมเลยนะพี่
พี่ครับ ผมชอบพี่จริงๆ นะ
อืม ขอบใจมาก
แต่ปัญหาอยู่ที่แม่ผม แต่ยังไง ผมจะจัดการเรื่องแม่ให้
เหมือนตอน ป.3 ที่ผมต้องทำสัญญา ว่าจะไม่หนีออกจากบ้าน
ผมว่าน่าจะได้ผลนะ
แม่คงอนุญาต
อนุญาตอะไร
ให้พี่สองคนแต่งงานกันไงครับ
หืม
ผมจะไม่ขออะไรมากมายหรอกนะ
ผมขอพี่แค่ข้อเดียว
พี่เป็นคนที่รักดวงดาว
ซึ่งมันตรงใจผมสุดๆ
ยุนแจ พี่รู้ว่านายจะพูดอะไร
แต่ยังไง...ขอให้พี่สัญญากับผมแบบลูกผู้ชาย
ว่าพี่จะทำให้พีสาวผมมีความสุขตลอดไปได้ไหม
พี่สาวผมต้องพบกับความลำบากมาตลอด
พ่อก็ทิ้งเราไป แม่เราก็เป็นแบบนี้
เวลาที่แม่เสียสติ แม่มักจะทำ ความลำบากแสนสาหัสกับพี่ผม
อืม
แค่อย่าทำให้พี่สาวผมต้องร้องไห้ก็พอ
แค่นี้ผมก็อนุญาตแล้ว
พี่เคยสงสัยเรื่องที่ชอนซองอี คิดจะพูดอะไร ก็พูดออกมาเลย
นิสัยพวกเธอสองคนนี่ถอดแบบกันมาจริงๆ
แต่ผมว่าพี่ต้องไปพบกับอีกคนด้วยนะครับ
ลุง
อ่า ครับ
ที่นี่ไม่มีคนรับรถเหรอ
คนรับรถคงไปห้องน้ำน่ะครับ รอสักครู่นะครับ
งั้นลุงก็เอาไปจอดให้ทีสิ
คือว่า...ผมขับรถไม่ค่อยแข็งน่ะครับ เดี๋ยวรถหรูๆ จะเป็นรอยนะครับ
ไม่ต้องพล่ามมากหรอกลุง รีบขับๆ ไปซะ
ได้เงินเดือนแต่เอาแต่นั่งเฉื่อยไปวันๆ เนี่ยนะ
เดี๋ยวผมก็ฟ้องหัวหน้าให้ไล่ลุงออกหรอก
ไอ้เวร...
นี่มันอะไรน่ะ
อยู่ๆ ก็เร่งเครื่องเอง...ได้ไงเนี่ย
แต่ไม่มีใครอยู่ในรถเลยนี่
แล้วนายเป็นใคร
ถ้าคุณไม่มีความสามารถที่จะจอดรถได้
คุณก็อย่ามีรถเลยเสียดีกว่า
อะไรนะ
ซวยชะมัด ทำไมวันนี้ฉันต้องเจอเรื่องอะไรบ้าๆ ด้วย
ซวยแล้วจริงๆสินะ
แล้วคุณจะทำยังไงต่อไป
ตอนนั้น เราเจอกันในลิฟท์. . .
ใช่ไหม
ครับ
อย่างที่คุณก็รู้ดี ผมไม่มีสิทธิที่จะเป็นพ่อ
แต่ถึงยังไง ผมมีเรื่องหนึ่งอยากจะถาม
คุณสุขภาพแข็งแรงหรือเปล่า
ครับ
งั้นก็คงโอเค
หลังจากที่อยู่มานาน ผมเข้าใจแล้ว ว่าชีวิตเราไม่ต้องการเงินทอง ชื่อเสียง
หรืออะไรทั้งนั้น พอตายก็ไม่เหลืออะไร ดังนั้น สุขภาพจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด
ถ้าคุณสุขภาพแข็งแรง ก็จะสามารถ ปกป้องคนที่คุณรักได้
แต่ก่อนผมไม่เคยรู้
แต่พอหมดตัว ไม่มีทั้งชื่อเสียงและเงินทอง
ผมคิดอยู่เพียงอย่างเดียวว่า ผมไม่สามารถดูแลคนที่ผมรักได้อีกต่อไป
ผมมันโง่
ถึงจะเป็นอย่างนั้น ผมก็น่าจะกับครอบครัวของผม
ผมควรจะอยู่กับพวกเขา
เมื่อนึกย้อนไป ผมรู้ดีว่าไม่มีทางที่ผมจะ ชดเชยเวลาทั้งหมดที่ผมสูญเสียไปแล้วได้
เพราะฉะนั้น ระหว่างที่คุณยังมีชีวิตอยู่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ถ้าเพียงคุณจะสามารถ อยู่เคียงข้างซองอีตลอดไปได้
ผมจะขอบคุณมาก
สิ่งที่ผมไม่สามารถทำได้
ถ้าเพียงคุณจะทำในสิ่งที่ผมทำไม่ได้
มาดื่มกันเถอะ
เราจะเดินกลับกันตลอดทางแบบนี้ได้ยังไง
พี่เขยครับ เดี๋ยวก็ไม่สบายหรอก
มาถึงแล้วนี่
พี่ ตั้งสติหน่อยสิ นี่เรายังต้อง เดินอีก 30 นาทีเลยนะครับ
เข้าไปในนั้นทำไมครับ พี่เขย
พี่ พี่มินจุน
เป็นไปได้ยัง...
อะไรกันน่ะ นายกลับมาตั้งแต่เมื่อไร
เมื่อกี๊
อะไรกันน่ะ โดมินจุน ก็ว่าติดต่อไม่ได้เลยทั้งวัน
นายทำอะไรกับโดมินจุน นายถ่มน้ำลายใส่อะไรให้เขาดื่มหรือเปล่า
หรือว่า ดื่มเหล้ามา
เฮ้อ จริงๆเลย
เฮ้อ ให้ตายเถอะ
ถอยไปเลย พี่มินจุนของผมไม่ใช่คนที่ พี่จะทำอะไรรุนแรงแบบนั้นกับเขาได้นะ
อะไรนะ
ไม่ต้องมาถามอะไรเลย ผมไม่บอกพี่หรอก
พี่มินจุน
ยูนแจ เรื่องนั้น...
ผมจะเก็บความลับให้พี่ครับ รูดซิปเลย
อ้อ โอเค
ขอบใจนะ
ผมขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม
นายอยากให้ฉันทำอะไรให้เหรอ
พี่ว่านายคงเข้าใจอะไรผิดไป
พี่ไม่ได้เป็นแบบนั้นนะ
เป็นยังไงบ้างๆ
อย่าทำซุปอีกเป็นอันขาด
โดมินจุน ค่าใช้จ่ายรายเดือนของคุณเท่าไรเหรอ
ทำไมเหรอ
นี่เพราะว่าเป็นหน้าหนาวหรือไงนะ
ค่าไฟกับค่าแก๊สของฉันก็เลยสูงมาก
ฉันได้ยินมาว่าเดี๋ยวนี้ค่าไฟฟ้าสูงขึ้นเรื่อยๆเลย
มันสูงจริงๆนะ
แล้วตอนนี้ฉันก็ต้องจ่ายค่าเช่ารายเดือนด้วย
ไหนจะค่าสาธารณูปโภค ไหนจะค่าเช่า เงินไหลออกจากกระเป๋าเป็นว่าเล่นเลย
คุณต้องการ... เงินเหรอ
เปล่าสักหน่อย ไม่ใช่อย่างนั้น
คุณเป็นแค่เพื่อนบ้าน ก็แค่เราน่าจะมา กินข้าวด้วยกันบ่อยๆแบบนี้ แล้วก็นอน...
คือ ฉันก็แค่คิดเฉยๆน่ะ . . .
เรื่องค่าสาธารณูปโภคกับค่าเช่า ฉันก็แค่ คิดว่ามันเป็นการสิ้นเปลืองหรือเปล่า
คุณพูดเรื่องอะไรน่ะ บอกผมมาตรงๆสิ ผมจะได้เข้าใจ
ไม่รู้ด้วยแล้ว ช่างมันเถอะ
เย็นนี้เราไปที่นั่นกันไหม
ห้ะ
ที่ไหนเหรอ
นัมซานทาวเวอร์
เห็นคุณบอกว่าอยากไปไม่ใช่เหรอ
จะไปกันเหรอ
ฉันจะแต่งตัวสวยๆ เพราะฉะนั้น คุณจะต้องแต่งตัวเนี้ยบมาเหมือนกันนะ
ทำไมกะทันหันจัง...
พี่เขาอยู่ในห้องฉันน่ะ เมื่อเช้านี้ ก็กินข้าวต้มได้เยอะดี
ฉันรู้สึกว่าฉันเอาแต่พูดขอโทษเธออยู่เรื่อย
ไม่หรอกน่า
คุณพี่ชายอัยการบ้างานของฉันก็แค่อยากจะ ปกป้องพยานของเขา ก็เท่านั้นเอง
มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนายสักหน่อย อย่าคิดแบบนั้นเลย
แม้แต่ตอนที่ฉันแต่งงานกับคุณแจคยองแล้ว
ฉันก็เอาแต่คิดว่ามันมีอะไรแปลกๆ
แม้ว่าในสายตาของคนอื่น เขาดูเป็นคนที่ประสบความสำเร็จ
แต่ฉันกลับรู้สึกเหมือนว่าเขา แอบซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้
แต่...
ฉันบังเอิญไปพบอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ควรเข้า
ฉันพบปากกาอัดเสียงในห้อง พี่ชายคนโตที่ตายไปแล้วของเขา
แล้วมี. . .
การบันทึกเสียงอะไรไว้หรือเปล่าครับ
เป็นไปได้ไหม
ว่าเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับพี่ใหญ่ของผม
คุณแจคยองไม่รู้ว่ามีสิ่งนี้อยู่
ฉันเอามันไปไว้ที่อื่นเผื่อว่าเขามาพบเข้า
ตอนนั้นฉันน่าจะแจ้งตำรวจเลยทันที
ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของฉันเอง เป็นเพราะฉันกลัวเกินไป
มันอยู่ที่ไหนครับ
ปากกาอัดเสียงน่ะครับ
23 กุมภาพันธ์ 2002
เช้านี้ ฉันได้กำหนดวาระการประชุมสำหรับ การประชุมของหัวหน้าทีม ไปห้างสรรพสินค้า เพื่อซื้อของขวัญวันจบการศึกษาให้ฮวีคยอง
ตอนเย็น แจคยองบอกว่าเขามีอะไรจะบอกฉัน เราก็เลยจะไปนั่งรถเล่นด้วยกัน
พี่ครับ ดื่มน้ำผลไม้ก่อนสิครับ
พี่รองบอกให้ผมเอามาให้พี่ครับ
อ้อ ขอบใจนะ
ผมจะออกไปข้างนอกกับเพื่อนนะครับ ส่วนแม่กับพ่อบอกว่ามีงานเลี้ยงคงจะกลับมาดึก
งั้นเหรอ เดี๋ยวฉันก็จะ ออกไปข้างนอกกับแจคยองเหมือนกัน
ท่าทางคืนนี้บ้านเราคงจะว่างสินะ
พี่ครับ ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนนะ แจคยอง. . .
พี่รู้สึกไม่ค่อยดีตั้งแต่เมื่อกี๊นี้แล้ว
ทำไมหรือครับ
พี่ก็ไม่แน่ใจ
พี่ไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกแบบนี้
พี่รู้สึกเหมือนว่าเมา
พี่ไม่ได้เมาหรอกครับ
แต่พี่น่าจะกำลังจะชาไปทั้งตัวต่างหากล่ะ
อะไรนะ
อีกไม่นานแขนขาของพี่ก็จะไม่มีเรี่ยวแรง
แล้วพี่ก็จะเดินไม่ได้
พี่จะเริ่มหายใจถี่และเร็วขึ้น
และลิ้นของพี่ก็จะชา
และในที่สุดพี่ก็จะหลับไป
นายพูดเรื่องอะไรน่ะ
แล้วพี่ก็จะถูกพบอยู่กลางทางด่วน
ตายเพราะเมาแล้วขับ
แจคยอง
ผมหวังมาตลอดว่าพี่จะไม่มีชีวิตอยู่อีกต่อไป
พี่เอาแต่ขวางทางผม
แค่ด้วยเหตุผลที่ว่าผมเกิดทีหลังพี่
คุณพ่อก็เลยไม่ยอมให้โอกาสกับผม
ช่วยฉันด้วย แจคยอง
ไม่ลองไปเปิดหลังรถดูล่ะ
ห้ะ
หลังรถเหรอ
ก็ได้
มีที่เช็ดกระจกอยู่ใช่ไหม
ช่วยหยิบมาให้ผมทีได้ไหม
คุณไม่มีมือไม่มีเท้าหรือไง
ไม่งั้นก็ใช้พลังนั่นก็ได้นี่ มาสั่งให้คนอื่นทำให้ทำไม
ขึ้นรถสิ
นั่นชอนซองอีไม่ใช่เหรอ นั่นแฟนเธอเหรอ
ชอนซองอี ♥ โดมินจุน
อะไรกัน
มานี่สิ
นี่เป็นสิ่งที่ต้องทำของคู่รักใหม่เลยนะ
ให้ตายสิ
มีแต่เด็กๆเท่านั้นแหละที่ทำแบบบนี้
คุณทำแบบนี้นะ
เอ้านี่ มานี่สิ
เอามาใส่ในนี้
แล้วจะปลดล็อกยังไงล่ะ
ก็เขาไม่ให้ปลดล็อก
ชะตาชีวิตของเราจะถูกล็อคอยู่ด้วยกันแบบนี้ เราจะได้ไม่มีวันแยกจากกันไง
สิ่งที่สำคัญคือการอยู่ด้วยกันตลอดไป เป็นพันธะสัญญา อะไรแบบนั้นน่ะ
สัญญาเป็นผล
โดมินคุณ คุณถูกล็อกติดอยู่กับฉันแล้วนะ
ตอนนี้เราตัวติดกันแล้ว
ดูเหมือนคุณจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไรเลยนะ
ไม่เลย ผมชอบมาก
อะไรกันน่ะ ฉันชอนซองอีนะ
โดมินจุน นี่คุณใสซื่อเกินไปหน่อยไหมเนี่ย หยุดเลยนะ
ช่วยทำตัวกระตือรือร้นให้มากกว่านี้หน่อยได้ไหม
อุ๊ย
ทางนี้ค่ะ...
อุ๊ย ตายแล้ว
ที่รัก...
- ฉันประทับใจจริงๆค่ะ - คุณชอบไหม
ชอบสิคะ
- ที่รัก - ลองใส่ดูสิ
พอดีเลย
- สวยไหม - สวยสิ
ที่รัก ฉันรักคุณที่สุดเลย
ต้องการอะไรหรือเปล่าครับ
ขอน้ำเย็นหน่อยได้ไหมคะ
อ้อ ครับ
คุณอิ่มหรือยัง
- ยัง - งั้นก็รีบๆกินสิ จะได้รีบไป
อารมณ์ไม่ดีเหรอ
เปล่าสักหน่อย เราก็ล็อคกุญแจด้วยกันแล้ว กินข้าวแล้ว มีอะไรให้ต้องอารมณ์เสียด้วย
ชอนซองอี
อะไร
สวัสดีครับ
ครับ จะไปเดี๋ยวนี้ครับ
ใครน่ะ
ผมมีเรื่องต้องไปจัดการน่ะ เดี๋ยวคุณกลับไปก่อนนะ
ให้ฉันขึ้นไปคนเองเหรอ
ไปรอที่บ้าน ไม่ใช่บ้านคุณนะ
แต่ที่บ้านของเรา
บ้านของเรา
โดมินจุน บ้านของคุณเหรอ
ใช่
ผมมีอะไรบางอย่างจะบอก
ก็ได้ เข้าใจแล้ว
ชอนซองอี
ห้ะ
เดี๋ยวผมจะรีบกลับมา รอผมนะ
ได้ ฉันจะรอ รีบๆกลับมานะ
อ๊า อร่อยจังเลย
"โชคชะตาใหม่ที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น"
"ดาวหางที่ฉันเฝ้ารอมา 400 ปี"
"ในอีก 3 เดือน ในที่สุด ผมก็จะได้ กลับไปในที่ที่ผมเคยอยู่แล้ว"
"ผู้หญิงขี้เมา คนที่ทำอะไรบ้าๆเวลาเมา"
"ผู้หญิงที่งี่เง่าแล้วยังอวดดี ผมเกลียดมาก"
"ที่ห้องข้างๆ มีผู้หญิงแบบนั้นย้ายเข้ามาอยู่"
"มีอยู่คนหนึ่งที่ผมไม่อยากถูกเขาลืม"
"อีกไม่นาน ผมก็ต้องจากไปแล้ว"
"ไปยังโกที่แตกต่างกัน"
"วันนี้ เพื่อตัวชอนซองอีเอง ผมจึงบอกตัวตนของผมกับเธอไป"
"ต้องการให้เธอหนีไปจากผม"
"และกลัวผม"
"ถ้าผมพลาดโอกาสไม่ได้กลับไปในครั้งนี้"
"ความเป็นไปได้ว่าผมอาจจะหายไปจากที่นี่ก็อาจสูงขึ้น"
"อีกไม่นาน ผม.. อาจจะต้องตาย"
ถ้าคุณไม่ไป
แล้วจะไม่เป็นไรจริงๆเหรอ
ไม่เป็นไร
จริงๆนะ
♫ ฉันจะสามารถพบเธออีกได้ไหม ♫
♫ ฉันจะสามารถทักทายเธอด้วยรอยยิ้มอีกได้ไหม ♫
♫ ด้วยความคาดหวังที่งี่เง่านั้น ฉันตัดสินใจหันหลังกลับ ♫
♫ แต่ฉันก็เห็นเธอเดินเข้ามาหาจากที่ไกลแสนไกล ♫
♫ ผมของเธอที่ถูกจัดแต่งมาอย่างสวยงาม ♫
♫ รอยยิ้มที่ดูเอียงอายของเธอ ♫
♫ ก็ยังคงเหมือนเดิม เธอยังคงเหมือนเดิม ♫
♫ แต่กลายเป็นฉันคนที่ยืนอยู่ข้างเธอตอนนี้ ที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่คนเดิม ♫
จะไปพบผู้ใหญ่หรือคะ
หรือว่าจะไปสัมภาษณ์งาน
ขอแต่งงานครับ...
♫ เผื่อว่าเธอจะเห็นฉัน ♫
ชอนซองอี
คุณซองอี ซองอี
เอ้า นี่ของเธอ
ไม่ได้ผลแน่ๆ
ลองไปเปิดหลังรถดูสิ
อิ่มแล้วหรือยัง
- ยัง - งั้นก็รีบๆกินสิ จะได้รีบไป
ชอนซองอี
ผมไม่รู้ว่าผมจะอยู่เคียงข้างคุณไปได้จนถึงเมื่อไร
เพราะฉะนั้น
ผมไม่รู้ว่าผมควรพูดแบบนี้ดีหรือเปล่า
แต่ผมจะพยายามให้ดีที่สุด
เพื่อที่ว่าผมจะได้อยู่เคียงข้างคุณไปอีกนานแสนนาน
เวลานั้น...
แม้ว่าผมจะไม่รู้ว่ามันจะอีกนานแค่ไหน
แต่ผมจะพยายามให้ดีที่สุดและ
ผมจะรักคุณตลอดไป